MAJ

13

ŚRODA

- - - - - - - - - -

133/232

Wigilia Wniebowstąpienia Pańskiego

Wspomnienie Św. Roberta Bellarmina,

Biskupa, Wyznawcy i Doktora Kościoła

109 rocznica rozpoczęcia Objawień N.M.Panny w Fatimie

Wspomnienie Św. Robert urodził się w Montepulciano w Toskanii w roku 1542. Mając 18 lat wstąpił do Towarzystwa Jezusowego. Pracował jako kaznodzieja i profesor teologii w Lowanium i w Rzymie, gdzie był spowiednikiem św. Alojzego Gonzagi. W Rzymie również powstało jego trzytomowe dzieło zbijające błędy protestantów oraz dwa katechizmy. Mniejszy został przetłumaczony na 60 języków. Św. Robert był doradcą trzech papieży. W roku 1599 został kardynałem i arcybiskupem Kapui. Pod koniec życia zrzekł się swoich godności i zamieszkał w domu nowicjatu, w którym umarł w roku 1621.

Lekcja i Ewangelia na dzisiaj

wg Kalendarza Tradycji Katolickiej

LEKCJA - Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Efezjan, Ef 4:7-13

Chrystus wraca do nieba otoczony rzeszą wiernych, których wyswobodził z niewoli zła. Aby przedłużyć swoje dzieło Pan Jezus ustanowił Kościół i jego hierarchię.

Bracia: Każdemu z nas dana jest łaska według miary daru Chrystusowego. Dlatego powiada (Pismo): Wstąpiwszy na wysokość wywiódł więźniów pojmanych i ludzi darami obdarzył.

A cóż znaczy to, że wstąpił, jak tylko, że pierwej zstąpił był do niskości ziemskich? Ten, który zstąpił, jest Tym samym, co wstąpił ponad wszystkie nieba, aby napełnił wszystko.

I On ustanowił jednych apostołami, a drugich prorokami, innych ewangelistami, a innych jeszcze pasterzami i doktorami ku doskonaleniu świętych w dziele posługiwania, ku budowaniu ciała Chrystusowego. Aż wszyscy zejdziemy się w jedności wiary i poznania Syna Bożego, stawszy się mężami doskonałymi na miarę pełnego wzrostu dojrzałości Chrystusowej.

EWANGELIA - według Jana, J 17:1-11

Ewangelia wyjęta jest ze wzruszającej modlitwy, którą Zbawiciel zakończył mowę pożegnalną w Wieczerniku.

Onego czasu: Jezus, podniósłszy oczy ku niebu, rzekł: «Ojcze, nadeszła godzina moja, wsław Syna Twego, aby i Syn Twój wsławił Ciebie. Jakoś mu dał władzę nad każdym człowiekiem, aby wszystkich, których mu dałeś, obdarzył życiem wiecznym. A to jest życie wieczne, aby poznali Ciebie, jedynego Boga prawdziwego, i Tego, któregoś posłał, Jezusa Chrystusa. Jam Ciebie wsławił na ziemi, dokonałem dzieła, któreś mi zlecił, a teraz wsław mnie Ty, Ojcze, u siebie samego tą chwałą, którą miałem u Ciebie pierwej, nim powstał świat. Objawiłem imię Twoje ludziom, których mi dałeś ze świata: Twoimi byli i mnie ich dałeś, a zachowali naukę Twoją. Teraz poznali, że wszystko, coś mi dał, od Ciebie pochodzi, bo słowa, któreś mi dał, przekazałem im, a oni je przyjęli i poznali, żem wyszedł od Ciebie, i uwierzyli, żeś Ty mnie posłał. Ja za nimi proszę, nie proszę za światem, lecz za tymi, których mi dałeś, bo Twoimi są. I wszystko moje Twoim jest, a Twoje moim; w nich zostałem wsławiony. Ja już nie jestem na świecie, ale oni są na świecie, a ja do Ciebie idę».

Kalendarium według Mszału Rzymskiego z 1962 roku